FOKSUK
SLIDESHOW
WEER
CHESS
VIDEO



vrijdag 12 augustus 2016

Bestanden previewen met de spatiebalk

Ik werk zowel op Windows als OS X. Hoewel ik geen uitgesproken voorkeur heb, zijn er natuurlijk wel functies die ik mis wanneer ik op het ene of het andere besturingssysteem werk. Zo ben ik grote fan van de mogelijkheid in OS X om een voorbeeldweergave van een bestand op te roepen met een simpele tik op de spatiebalk. Seer brengt die functionaliteit ook naar Windows.

Wanneer je Seer downloadt en installeert, nestelt het tooltje zich onmiddellijk in je systeemvak. Met een rechterklik kan je het instellingenvenster openen en kiezen om de software mee met Windows te laten opstarten. Dat is in principe de enige instelling die je moet aanpassen om de functie te allen tijde beschikbaar te hebben, maar wie dieper in de menu’s graaft, zal merken dat er nog heel wat te personaliseren valt.

dinsdag 12 juli 2016

Haal iconen uit bestanden

Zowat elk programma voorziet in een eigen, uniek icoontje. Het lijkt ons sterk dat iemand het verzamelen van zulke icoontjes tot zijn hobby heeft gemaakt, maar het kan bijvoorbeeld wel zijn dat je de icoontjes van een paar programma’s voor eigen doeleinden wil gebruiken. Hoe dan ook, Icons from File maakt het je erg makkelijk om snel icoontjes uit allerlei bestanden te lichten om die vervolgens in het gewenste formaat op te slaan.

De bedoeling is dat je eerst aangeeft waar Icons from File precies op zoek moet gaan naar icoontjes. Het volstaat de gewenste map, eventueel inclusief submappen, aan te geven en enig geduld te oefenen (op onze systeemschijf wist het programma na enkele minuten meer dan 3300 iconen op te diepen). Het is ook mogelijk aan te geven dat je alleen geïnteresseerd bent in bestanden die minstens een bepaalde – en instelbare – hoeveelheid icoontjes hebben ingesloten.

dinsdag 5 juli 2016

Geluidsfragmenten moeiteloos inkorten

Wanneer je audio-opnames downloadt of zelf creëert, gebeurt het wel vaker dat er in het begin of op het einde van de opname overtollige of ongewenste fragmenten mee zijn ingeblikt. Die knip je er echter probleemloos af met een tool als Leapic Audio Cutter.

Wie had verwacht dat een ‘audio cutter’ niet moeilijker hoeft te zijn dan het geluidsfragment in te laden, het gewenste begin- en eindpunt in te stellen en de startknop in te drukken, heeft het helemaal bij het rechte eind. Uiteraard ontbreekt daarbij een ingebouwde muziekspeler niet, zodat je meteen kan nagaan of je de opname wel op de gewenste manier hebt ingekort.

zaterdag 18 juni 2016

Moments and Whatnauts - Girls (Week 24 - 1975)

The Moments werd midden jaren ‘60 opgericht in Washington als viermans vocalgroup. Vanaf 1968 ging het gezelschap platen maken die het meestal aardig deden in de Billboard R&B lijst, maar in de Billboard Hot 100 nauwelijks succes hadden. Op de single “Love on a two-way street” na, die in 1970 de 3e plaats bereikte. Vanaf 1969 was het kwartet een trio geworden dat na veel wisselingen bestond uit Al Goodman, Harry Ray, en Billy Brown. The Whatnauts was een vier- later driemans soulgroep uit Baltimore, opgericht in 1969. Ook dit trio had slechts enige successen in de R&B hitlijst. Beide groepen stonden onder contract bij Stang Records van Sylvia Robinson. En zo werd gezamenlijk “Girls” op de plaat gezet. Het nummer was in Amerika slechts een hit in de Billboard R&B lijst (nummer 25), maar deed het in Europa een stuk beter. In Engeland bereikte de single de 3e plaats, in de Nederlandse Top 40 was hij goed voor de hoogste positie. Het bleef bij deze ene samenwerking. The Moments hadden nog wel een kleine hit in ons land met “Dolly my love”. In 1979 verlieten zij Stang Records en tekenden bij Polydor. Daar mochten zij hun oude groepsnaam niet meer gebruiken. Het trio ging verder als Ray, Goodman and Brown, en had in 1980 twee hits in Nederland met “Special lady” en “My prayer”. Harry Ray overleed in 1992, Al Goodman in 2010.

zaterdag 11 juni 2016

ABBA - S.O.S.

Nadat ABBA het Eurovisie Songfestival 1974 had gewonnen brak de groep door in Europa. Naast vele optredens in televisieprogramma’s werd er vanaf augustus 1974 ook gewerkt aan de derde elpee van de groep: “ABBA”. Deze kwam in april 1975 uit en bevatte ook de nieuwe single “S.O.S.”. De muziek van het nummer werd geschreven door Benny Andersson en Björn Ulvaeus. Manager Stig Anderson schreef de eerste versie van de tekst, die later werd bewerkt door Björn. Deze merkte later op dat “na een zoektocht van drie jaar ABBA met dit nummer haar identiteit als popgroep had gevonden”. “S.O.S.” werd een grote hit in Europa waar de plaat in veel landen de top 5 bereikte. In de Nederlandse Top 40 was de single goed voor de 2e plaats. In de Amerikaanse Cashbox Top 100 klom de plaat op naar de 12e plek. Agnetha Fältskog nam een versie in de Zweedse taal op van het nummer die in november 1975 werd uitgebracht. En ondanks het feit dat ze er nooit promotie voor maakte bereikte de single de 4e plaats in de Zweedse hitparade.

zaterdag 4 juni 2016

Jim Gilstrap - Swing your daddy (Week 22 - 1975)

Jim Gilstrap werd in 1946 te Pittsburg, Texas. Na zijn dienstijd in de Vietnamoorlog begon hij zijn muzikale carrière. Hij speelde in een paar bandjes, en werd begin jaren ‘70 een van de zangers in Stevie Wonder’s achtergrondkoortje Wonderlove. Zo mocht hij de eerste twee regels van “You are the sunshine of my life” zingen. In 1975 tekende Jim een contract bij Chelsea Records. De eerste single, het door Kenny Nolan geschreven “Swing your daddy”, was meteen een hit. De plaat bereikte de 10e plaats in de Billboard Hot 100 en de 4e in de Britse hitparade. In ons land stond het nummer 11 weken in de Nederlandse Top 40, waarvan twee op de 1e plaats. Eind 1975 stond Gilstrap nog een keer in de Top 40 met zijn versie van “I’m on fire” (nummer 21) dat in de versie van 5000 Volts een top 3 hit was.

zaterdag 28 mei 2016

Slade - Thanks for the memory

Slade begon in 1966 als N’Betweens. Toen bestond de groep al uit zanger Noddy Holder, gitarist Dave Hill, bassist Jim Lea en drummer Don Powell. De naam werd aan het eind van de jaren ‘60 eerst veranderd in Ambrose Slade, vervolgens the Slade, en tot slot Slade. Inmiddels was ex-Animals bassist Chas Chandler manager van de groep geworden (dit was hij ook van Jimi Hendrix). Na een handvol geflopte singles was in de zomer van 1971 de eerste hit een feit: “Get down and get with it”. De opvolger “Coz I luv you” was de eerste van zes nummer 1 hits in Engeland. Slade zou uitgroeien tot een van de belangrijkste groepen van de glitter- of glamrock. “Thanks for the memory’’ werd geschreven door Holder en Lea en geproduceerd door Chandler. Oorspronkelijk zou het nummer “Here’s to your health, here’s to your wealth” heten. Deze (aangepaste) versie kwam in 1984 uit als b-kant als “Here’s to…”, met een op “Thanks for the memory’’ gelijkende melodie. De Britse omroep BBC deed “Memory” in eerste instantie in de ban. Dit vanwege de zin “have a love smell on your sheet”. Noddy nam daarom snel een versie op waarin de gewraakte strofe werd veranderd in “have some honey with your meat”. Zo kon de plaat alsnog gedraaid worden op radio en televisie. En met succes. De single bereikte de 7e plaats in de Engelse hitparade. In ons land liep men niet weg met de single. Deze kwam in vier weken hitparade niet verder dan nummer 24 in de Nederlandse Top 40. Het was de laatste hit van Slade bij ons tot aan 1981. Na 26 jaar vertrokken Holder en Lea in 1992 uit de groep. De andere twee gingen verder als Slade II (later gewoon weer Slade) en treden nog steeds op.

donderdag 26 mei 2016

Bestanden delen met een muisklik

Er zijn verschillende manieren om (ook grote) bestanden met elkaar te delen, bijvoorbeeld via een populaire service als WeTransfer.com of via een of andere cloudopslagdienst. Dat het nog iets eenvoudiger kan, bewijst ShareByLink.Het achterliggende idee en de uitvoering van ShareByLink zijn erg eenvoudig. Je downloadt de bijhorende tool – beschikbaar voor Windows, Mac OS X en Linux – en na een rechttoe, rechtaan installatie kun je willekeurige bestanden op je schijf beginnen te delen.

Blijven we even bij Windows, dan hoef je maar in je Verkenner een map of een bestand met de rechtermuisknop aan te klikken en de optie ‘Share By Link’ aan te klikken. Even later verschijnt dan een venster met een unieke URL voor dat bestand – dat overigens meteen ook naar de servers van deze dienst wordt geüpload. Gaat het om een map dan wordt de inhoud eerst gezipt. Het volstaat nu deze URL aan de beoogde gebruikers te bezorgen. Die hoeven de link dan maar aan te klikken om het achterliggende bestand meteen te kunnen downloaden.

zaterdag 21 mei 2016

Ramses Shaffy - We zullen doorgaan

Ramses Shaffy werd in 1933 geboren in Neuilly-sur-Seine, een voorstadje van Parijs, als zoon van een Egyptische consul en een Pools/Russische gravin. Op zijn zesde kwam hij terecht in Utrecht, waarna hij werd geadopteerd door een pleeggezin uit Leiden. Daar groeide hij op als Didi Snellen. Zijn middelbare school maakte hij niet af en in 1952 werd Ramses aangenomen op de Amsterdamse toneelschool. In 1955 volgde zijn debuut bij de Nederlandse Comedie. In 1960 nam hij zijn eerste (engelstalige) E.P. op. Vier jaar later volgde de oprichting van de theatergroep Shaffy Chantant. Een gezelschap waarin talentvolle jongeren als Liesbeth List en Louis van Dijk naam zouden maken. Er werden gedichten voorgedragen en chansons gezongen. Met name Ramses viel op door zijn enorme muzikaliteit en zijn charismatische verschijning. In de herfst van ‘66 kwam Ramses’ grootste hit binnen in de Veronica Top 40: “Sammy”. “Wij zullen doorgaan” was afkomstig van de vijfde studioelpee van Shaffy: “We leven nog”, geproduceerd door Chris Pilgrim. Aan de single werd meegewerkt door het socialistische koor de Stem des volks uit Utrecht. De plaat stond vijf weken in de Nederlandse Top 40, en had als hoogste notering de 13e plaats. Toen de versie van Shaffy al op zijn retour was, kwam de parodie “Doorgaan” van André van Duin binnen in de Top 40. Dit nummer overtrof het succes van het origineel. Het stond zes weken in de Vaderlandse hitlijst en reikte tot de 8e plek. Ramses Shaffy zou uitgroeien tot een van de
meest kleurrijke en geliefde zangers van Nederland. Hij overleed in 2009.

zaterdag 14 mei 2016

Roger Glover and guests - Love is all (Week 19 - 1975)

Bassist Roger Glover (1945) begon zijn carrière in 1964 in de band Episode Six. Vijf jaar later stapte hij met de zanger van de groep, Ian Gillan, over naar Deep Purple. In de zomer van 1973 stapte het duo weer op. Halverwege ‘74 werd Glover gevraagd door British Lion Films om de muziek te produceren bij een voorgenomen 26-delige tekenfilmserie voor kinderen: “the Butterfly ball and the grasshoppers feast”. Dit was een gedichtenbundel van William Plomer uit 1973. In eerste instantie was het de bedoeling dat het een soloproject zou worden van John Lord, de organist van Deep Purple. Deze haakte echter af vanwege zijn verplichtingen bij zijn band. Na enige twijfels te hebben overwonnen ging Roger op zoek naar muzikanten die hij nodig had om het project tot een goed einde te brengen. Uiteindelijk waren er 30, en een orkest betrokken bij de opnamen. Daaronder zanger Ronnie James Dio die in de rol van Froggy “Love is all” zong in de scene “Butterfly ball”. Glover schreef het nummer samen met oud-toetsenist van the Spencer Davis Group: Eddie Hardin. Jaren later gaven de twee toe dat het nummer een variatie was op “All you need is love” van the Beatles. Voornamelijk door Hardin’s liefde voor de muziek van Paul McCartney. De elpee “the Butterfly ball and the grasshoppers feast” kwam in december 1974 uit. “Love is all” was geen succes in Engeland. Op het vaste land van Europa deed de single het een stuk beter. Voornamelijk door het stukje film dat alvast was gemaakt omdat al vast stond dat het nummer als eerste single zou worden uitgebracht. In totaal stond de plaat drie weken op de eerste plaats van de Nederlandse Top 40. Uiteindelijk kwam de tv-serie er niet. Glover besloot het album als musical op te voeren in oktober 1975. British Lion filmde het concert en bracht dat in 1976 uit. Ronnie James Dio overleed in 2010.

zaterdag 7 mei 2016

Julio Iglesias - Manuela

Julio Iglesias was reserve-keeper van het eerste elftal van Real Madrid in de jaren ‘60. Daarnaast studeerde hij rechten. Na een auto-ongeval, waarbij hij deels verlamd raakte, leerde hij zichzelf in het ziekenhuis gitaar spelen. Eenmaal genezen ging hij meedoen aan talentenjachten. Zijn eerste internationale succes was deelname aan het Eurovisie songfestival in 1970 met “Gwendolyne”. Hoewel hij vierde werd, scoorde hij vreemd genoeg met dit nummer geen hit in ons land. Dat eerste succes kwam twee jaar later met een ode aan de Spaanse streek Galicië: “Un canto a Galicia”. Het was zijn eerste nummer 1 in ons land. Aan het eind van dat jaar flopte de opvolger “Por una mujer”, en daarna bleef het stil rond de Spaanse charmezanger. In 1975 was “Manuela” de tweede hit van Julio in ons land. De single bereikte de 16e plaats in de Nederlandse Top 40 en stond daar zes weken in genoteerd. Hierna zou hij regelmatig te vinden zijn in de vaderlandse hitparade en uitgroeien tot een wereldster. Hij treedt nog steeds op. Vaak in grote stadions.

zaterdag 30 april 2016

Minnie Riperton - Lovin’ you

Minnie Riperton werd in 1947 geboren in Chicago. In eerste instantie was ze vooral bezig met ballet en moderne dans. Haar ouders erkende echter haar zangkwaliteiten, en lieten Minnie klassieke zanglessen volgen. Hoewel haar leraar een toekomst als operazangeres voor haar zag, onder meer door haar stembereik van vijf octaven, was ze meer geïnteresseerd in soul en rock. Op haar 15e werd ze lid van de meidengroep the Gems waarmee ze haar eerste platen opnam. Dit kwartet werkte ook als sessiezangeressen mee aan de hit “Rescue me” van Fontella Bass, en nummers van Ramsey Lewis, Etta James en the Dells. Ook kwamen er onder andere namen singles van de groep uit. In 1966 nam Minnie als Andrea Davis een solosingle op. Vanaf 1967 was Minnie zangeres van de rock- en soulband Rotary Connection waarmee ze vijf elpees opnam. Haar eerste solo album, “Come to my garden” kwam uit in 1970. Dit was, net als de single “Les fleurs” geen succes. Drie jaar later ontdekte een vertegenwoordiger van platenmaatschappij Epic dat Riperton inmiddels huisvrouw en moeder was geworden. Hij zorgde dat ze een platencontract kreeg. Dit resulteerde in het album “Perfect angel” uitgebracht in augustus 1974. Mede-geproduceerd door groot bewonderaar Stevie Wonder (alias Wonderlove) die als El Toro Negro ook piano, drums en harmonica op de lp speelde. Begin 1975 werd “Lovin’ you” als vierde single uitgebracht. Het zou haar enige grote hit worden. De melodie van het nummer werd door Riperton en haar man Richard Rudolph geschreven als afleiding voor hun dochter Maya. Aan het eind van de elpeeversie van het nummer zingt Minnie haar naam zo’n 20 seconden. Op de single werd dit eerder uitgefaded op advies van discjockeys die het te lang vonden duren. “Lovin’ you bereikte de 1e plaats van de Billboard Hot 100 en de 2e van de Britse hitparade. In de Nederlandse Top 40 strandde het nummer op de 9e plek. In Januari 1976 werd bij de zangeres borstkanker vastgesteld. Het jaar daarop werd ze woordvoerder van de American Cancer Society. Ze kreeg daar voor in 1978 uit handen van president Jimmy Carter een onderscheiding. Minnie Riperton overleed in 1979.

zaterdag 23 april 2016

George Baker selection - Una paloma blanca (week 16 - 1975)

De George Baker Selection was een Nederlandse band afkomstig uit de Zaanstreek. Begonnen in 1967 als soul- en rhythm and blues groep als Soul Invention. In 1968 sloot zanger Hans Bouwens zich aan bij de groep, die vervolgens in 1969 van muziekstijl en naam wisselde. Dit laatste gebeurde na de opname van de eerste single, “Little green bag”, die meteen een grote hit werd en zelfs op de 21e plaats in de Amerikaanse Billboard Hot 100 terecht kwam. Al gauw was de groep niet meer weg te denken uit de Top 40. Vanaf 1974 veranderde de groep enigszins van muziekstijl. Mede door het aantrekken van zangeres Lida Bond. In het najaar van 1974 scoorde de groep de eerste nummer 1 met “Sing a song of love”. De opvolger, “Paloma blanca”, was in eerste instantie bedoeld als een instrumentaal b-kantje. Hans schreef de melodie toen hij thuis wat zat te spelen op een blokfluit die hij net gekocht had. De leden van de band waren enthousiast over het wijsje en vroegen waarom hij er geen tekst bij schreef. En zo ontstond de grootste hit van de groep. De single stond 14 weken in de Nederlandse Top 40 en werd de tweede nummer 1 hit van de Selection in ons land. In september kwam de single ook binnen in de Engelse hitparade. Daarin werd de 10e plaats bereikt. De coverversie van Jonathan King, “Una paloma blanca (White dove)” had iets meer succes bij onze westerburen. Zijn single bereikte de 5e positie. Maar het grootste succes had het nummer een jaar later bij de Britten in een bewerkte versie van the Wurzels. “I am a cider drinker” bereikte nummer 3. In de Billboard Hot 100 werd begin 1976 de 26e plek bereikt. In de easy listening singleslijst van dat muziekblad zelfs de 1e plaats, en uiteindelijk was het zelfs de nummer 1 van het jaar. Tot slot was er ook nog een 33e plaats in de Hot Country lijst. In 1978 ging de George Baker Selection uit elkaar, om midden jaren tachtig in een nieuwe samenstelling weer verder te gaan. Hans Bouwens treedt nog steeds op onder het pseudoniem George Baker.

zaterdag 16 april 2016

Joost Nuissl - Ik ben blij dat ik je niet vergeten ben

Joost Nuissl werd in 1945 geboren te Amsterdam. Tijdens zijn middelbareschooltijd speelde hij in een cabaretgroep en schreef daarnaast voor de schoolkrant. Joost hield van (pop)muziek en speelde gitaar, maar deed daar in deze periode verder niets mee. Na het gymnasium ging hij studeren aan het Amsterdamse conservatorium, en daarnaast optreden met Nederlandstalige liedjes. Een jaar later gaf hij zijn studie op omdat het studeren niet te combineren was met optreden. Joost deed veel optredens in Nederland en België. Meestal alleen, maar als hij genoeg verdiende met muzikanten die hem begeleidden. In 1968 kwam zijn eerste single uit: “Ga Gabriël”. Na een optreden in het televisieprogramma"Voor de vuist weg” van Willem Duys mocht hij in 1970 zelfs een elpee opnemen. In 1974 volgde een tweede langspeler voor het platenlabel van Herman van Veen. Het was echter de single “Ik ben blij dat ik je niet vergeten ben” die Joost zijn eerste platensucces opleverde. Nuissl schreef het nummer in de tijd dat hij in het Limburgse Broekhuizenvorst woonde. Hij nam het nummer op met de plaatselijke Vorster Kapel en het dameskoor van Broekhuizenvorst. De plaat stond acht weken in de Nederlandse Top 40 en bereikte de 7e plaats. Het was zijn enige hit. Wel had Joost nog enige successen als schrijver van hits voor onder andere Rob de Nijs en Willem Duyn. Van 1980 tot 1982 vormde hij met Joost Belinfante het duo Jjoooosstt. Daarna was hij theaterdirecteur van meerdere theaters in Nederland.

dinsdag 12 april 2016

Amsterdam

dinsdag 5 april 2016

The Simpsons

zaterdag 2 april 2016

Johnny & Orquesta Rodriguez - Hey mal Jo (week 14 - 1975)

Johnny Rodrigues werd in 1951 geboren in Kaapverdië, een Portugese kolonie. Begin jaren ‘70 werd hij opgeroepen voor het Portugese leger om in Angola, ook al een kolonie, te gaan strijden tegen de onafhankelijkheidsstrijders. Hij vluchtte daarop met zijn familie naar de Amerikaanse stad Philadelphia. In 1974 kwam Johnny voor familiebezoek naar Nederland. Hij besloot hier wat langer te blijven. In Scheveningen kwam hij terecht in discotheek Belle Amie van Tee Set zanger Peter Tetteroo. Daar was hij enige tijd discjockey en werd ontdekt als zanger door Tetteroo. Met hem nam hij “Hey mal yo” op. Een cover van “Ò Malhão” van Roberto Leal. Die had zijn versie weer ontleend aan een oud Portugees volksliedje/dansje. “Hey mal yo” stond twaalf weken in de Nederlandse Top 40. Opvallend was de gekozen artiestennaam Johnny & Orquesta Rodrigues. Er was helemaal geen orkest. Bovendien is “orquesta” een Spaanse woord, terwijl Johnny in het Portugees zong. En het Portugese woord voor orkest is: orquestra. Na het nummer 1 succes volgden nog drie singles, waarvan er twee de Top 40 haalden.

zaterdag 26 maart 2016

Verwijder overtollige apps uit Windows 10

Microsoft heeft standaard niet alleen een paar functies in Windows 10 geactiveerd die privacygevoelige gebruikers wellicht weinig weten te bekoren, de softwaregigant heeft ook een reeks apps op je systeem gezet waar je wellicht weinig boodschap aan hebt én die je niet zomaar weg krijgt. Maar dat is (grotendeels) buiten 10AppsManager gerekend…

10AppsManager is een eenvoudige tool. Het programma behoeft geen installatie en bij het opstarten krijg je alleen een venster te zien met de pictogrammen van een 23-tal in Windows 10 (32- en 64-bits) voorgeïnstalleerde apps. Je raadt al meteen wat de bedoeling is: apps uit deze lijst die je niet langer zinnen, kun je op deze manier weghalen. Dat is niet moeilijker dan zo’n pictogram aan te klikken en met Ja te bevestigen op de vraag of je die app wel degelijk uit je systeem wilt verwijderd zien.

The Sweet - Fox on the run

In 1965 verving Brian Connoly zanger Ian Gillan (later in Uriah Heep) in de soulband Wainwright’s Gentlemen. Hierin speelde ook drummer Mick Tucker. Dit duo begon in 1968 de goep Sweetshop samen met bassist Steve Priest en gitarist Frank Torpey. Deze werd na korte tijd vervangen door Mick Stewart en in 1970, vlak voor de doorbraak, door Andy Scott. Omdat er als Sweetshop al een single was uitbracht door Mark Wirtz als onderdeel van zijn “Teenage opera”, werd de bandnaam the Sweet. Er werd een viertal singles uitgebracht die geen van allen succesvol waren. In 1970 tekende de groep een managementdeal met het nog onbekende schrijversduo Nicky Chinn en Mike Chapman. In maart van het jaar daarop was de eerste hit “Funny funny” een feit. Meer hits volgden in rap tempo, toch was de relatie tussen schrijvers en band al gauw gespannen. Twistpunten waren het opgelegde “bubblegum” imago en het gebruik van sessiemuzikanten. Vaak lieten de zelfgeschreven b-kanten van de singles dan ook een heel andere groep horen. Vanaf 1973 speelden Chinn en Chapman daarop in met meer rock georiënteerde singles. “Fox on the run” werd geschreven door de groep zelf, en in 1974 in eerste instantie opgenomen voor de elpee “Desolation boulevard”. Het was een rauw rocknummer zoals dus ook al regelmatig op de achterkant van een single stond. Begin 1975 werd er een nieuwe versie opgenomen. Deze “new fantastic single version” begon nu met het kenmerkende synthesizer riedeltje, was ruim een minuut korter, en had nu alles in zich om een grote hit te worden. En dat lukte: in de Nederlandse Top 40 werd de 2e plaats bereikt. In zowel Engeland als Amerika de 5e. In de tweede helft van de jaren ‘70 nam het succes van the Sweet af. Brian Connoly werd in 1978 min of meer uit de groep gezet vanwege zijn alcoholprobleem, waarna de rest als trio doorging tot 1981. Vanaf het midden van de jaren ‘80 hadden Connolly, Scott en Priest door de jaren heen ieder hun eigen Sweet. Brian overleed in 1997, Mick Tucker in 2002. Tegenwoordig zijn er twee versies van the Sweet. Die van Andy Scott toert in Europa, en Steve Priest’s band in Amerika.

zaterdag 19 maart 2016

Shirley and company - Shame shame shame (week 12 - 1975)

Shirley Goodman werd in 1936 geboren in New Orleans. Ze zong in kerkkoren, en al op haar 14e nam ze met wat vrienden een demo op. Enige tijd later werd haar stem opgemerkt door de eigenaar van een klein platenlabel. Die koppelde Shirley aan Leonard Lee, waarna de twee in 1952 als Shirley and Lee “I’m gone” opnamen. Het nummer deed het goed in de R&B hitlijst. In de tien jaar die volgden maakte het duo nog een aantal singles, waarvan enkelen de Billboard Hot 100 haalden. In 1963 gingen ze uit elkaar. Shirley verhuisde naar California waar ze werkte als achtergrondzangeres voor onder anderen Sonny and Cher en Dr.John. Ook vormde ze duo’s met een aantal heren: Shirley & Jessie, Shirley & Shep en Shirley and Alfred. Begin jaren ‘70 stapte ze uit de muziek en werd secretaresse. Totdat eind ‘74 een oude vriendin belde: Sylvia Robinson. Deze was in de jaren ‘50 succesvol geweest in het duo Mickey and Sylvia, en had meer recent een hit gehad met “Pillow talk”. In 1966 had ze met haar man een platenlabel opgericht dat zich toespitste op soulmuziek. Shirley werd overgehaald om een disconummer, met prominente Bo Diddley beat, “Shame, shame, shame” in te zingen. Ditmaal als Shirley & Company samen met de Cubaan Jesus Alvarez. De single bereikte in Amerika de 12e, in Engeland de 6e, en in de Nederlandse Top 40 de 1e plaats. Alleen in ons land had het duo nog een tweede hit: “Disco Shirley”. Hierna richtte Shirley zich op de gospelmuziek. Ze overleed in 2005.